اين كتابى است نازل شده از ناحيه خداى عزيز و حكيم ( 2 ) . به درستى در آسمانها و زمين آيتها هست براى مردم با ايمان ( 3 ) . و نيز در خلقت خودتان و جنبندگانى كه همواره منتشر مىكند آيتها هست براى مردمى كه اهل يقين باشند ( 4 ) . و نيز در اختلاف شب و روز و رزقى كه خدا از آسمان نازل مىكند و به وسيله آن زمين را بعد از مردنش زنده مىكند و همچنين در گرداندن بادها از اين سو به آن سو آيتها هست براى مردمى كه تعقل كنند ( 5 ) . اينها همه آيات خدا است كه به حق بر تو تلاوت مىكنيم با اين حال بعد از سخن خدا و آيات او ديگر به چه سخنى ايمان مىآورند ( 6 ) . واى بر هر كس كه بىپروا دروغ مىگويد و از گناه لذت مىبرد ( 7 ) . آيات خدا را مىشنود كه بر او تلاوت مىشود با اين حال از روى تكبر بر انكار خود اصرار مىورزد تو گويى اصلا آن را نشنيده . پس او را به عذابى دردناك بشارت بده ( 8 ) . و چون به چيزى از آيات ما اطلاع مىيابد آن را مسخره مىكند اين گونه اشخاص عذابى خوار كننده دارند ( 9 ) . و در پشت سرشان جهنم است و آنچه از مال و جاه دنيا به دست آورده‌اند پشيزى به دردشان نمىخورد و همچنين هيچ يك از خدايانى كه به جاى اللَّه ولى خود گرفته‌اند و عذابى عظيم دارند ( 10 ) . اين قرآن هدايت است و كسانى كه به آيات پروردگارشان كفر ورزيدند از سختترين شكنجه ها عذابى دردناك دارند ( 11 ) . البته همان خدا است كه دريا را براى شما مسخر كرد تا كشتىها به امر وى در آن به راه افتند و تا از فضل خدا كسب كنيد و تا شايد شكر بگزاريد ( 12 ) . و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه را براى شما مسخر كرد و همه اش از او است و در اين خود آياتى است براى مردمى كه تفكر كنند ( 13 ) . بيان آيات غرض اين سوره دعوت عموم بشر است به دين توحيد ، و پرهيز از عذابى كه از آن انذار مىكند . سوره ، نخست با مساله توحيد آغاز مىشود ، و سپس به تشريع شريعت براى رسول خدا ( ص ) و اينكه بر آن جناب و بر عامه بشر لازم است از آن پيروى كنند